Welcome! Watch this video from our founder to learn how we can help you THRIVE.

Press

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Restinguet citius, si ardentem acceperit. Duo Reges: constructio interrete. Res tota, Torquate, non doctorum hominum, velle post mortem epulis celebrari memoriam sui nominis. Immo vero, inquit, ad beatissime vivendum parum est, ad beate vero satis. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Facillimum id quidem est, inquam. Audio equidem philosophi vocem, Epicure, sed quid tibi dicendum sit oblitus es. Quam tu ponis in verbis, ego positam in re putabam.

Cum autem in quo sapienter dicimus, id a primo rectissime dicitur. Itaque quantum adiit periculum! ad honestatem enim illum omnem conatum suum referebat, non ad voluptatem. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Sit sane ista voluptas. Nobis aliter videtur, recte secusne, postea; Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego? Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere?

Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Quod cum dixissent, ille contra. At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum. An hoc usque quaque, aliter in vita? Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici.

Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Introduci enim virtus nullo modo potest, nisi omnia, quae leget quaeque reiciet, unam referentur ad summam. Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Negare non possum.

Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet. Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. At quicum ioca seria, ut dicitur, quicum arcana, quicum occulta omnia? Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius. Tu autem inter haec tantam multitudinem hominum interiectam non vides nec laetantium nec dolentium? Quorum altera prosunt, nocent altera. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti.

Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Ita redarguitur ipse a sese, convincunturque scripta eius probitate ipsius ac moribus. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Sint modo partes vitae beatae.

Scroll to Top